Ταξίδι με τραίνο

Χρόνια στην εξάρτηση,
στης ζωής το αταίριαστο αγνάντεμα.
Με τραίνα, ράγες και σταθμούς μετράω τις στιγμές μου.
Ταξίδια νόμιμα η ζωή μου,
σε τραίνο αδιάφορο για νόμους.


Μάταια ταξίδια υπόσχονται ελπίδες,
εγκλωβισμένα εγώ
ζητούν το εμείς
με ταξίδια ελπίδας μέσα στις ράγες.
Και οι ελπίδες, διακόπτες κλειστοί.


Ρέει η ενέργεια στις φλέβες μου
εγκλωβισμένη απ' τα καλώδια.
Με το ίδιο παραμύθι στην πρίζα,
 μετρώ τους χτύπους της καρδιάς μου.
Θα σπάσει νομίζω σήμερα, στον ήλιο τα κομμάτια.
Λέξεις που χάραξα σε τραίνα
κυλούν στο λευκό του κόσμου που συνεχίζει το ταξίδι.

Εικόνες 
στην ανακύκλωση της μνήμης όσων μ' έζησαν
βρίσκουν εισιτήριο για κάποιο τραίνο.
Πλαστή ελευθερία πια θα έχω, έξω απ' το τζάμι αφού θα είμαι.


Μιμούμαι καταχρηστικά τη ζωή
με άγνωστους προορισμούς,
με ξεχασμένες αφετηρίες,
μέσα απ' το τζάμι ενός τραίνου.