Sunday, July 3, 2011

Δούλοι του ονείρου




Ένα σύννεφο θα πιάσω,
θα χαλάσω κόσμους υπαρκτούς και μη
στο μυαλό μου την απάντηση να δώσω.

Αν είναι αυτή που επιθυμώ, 
άξια θα κάνω τη θυσία μου, 
θα λέω πως καλά έπραττα,
 πιστός δούλος του ονείρου.

Αν η απάντηση ζωγραφίσει απογοήτευση,
θα είμαι εγώ υπαίτιος
θα μου καταλογίσει ο δικαστής το γκρίζο μου το χρώμα
και δεν θα είναι η ζωή ένα όνειρο, 
αλλά το όνειρο η ζωή μου.

 Δούλοι του ονείρου εμείς που ένα Θεό υπηρετούμε,
 χωρίς όνομα, χωρίς θνητά μάτια να τον βλέπουν. 
Οι προσευχές μας είναι βραδιές με εξομολογήσεις, 
είναι νύχτες που αφήσαμε τις ψυχές μας να μιλήσουν.
Τη θέωση, που άλλοι βρίσκουν μιλώντας στο ανεξήγητο,
την νιώθω όταν με την ψυχή σου μιλάω
και τη δική μου νιώθω περισσότερο δική μου

 Γιατί μέχρι το τέλος των ημερών μου, 
ίσως να μη γνωρίζω την αλήθεια μου απόλυτα.
Ίσως αυτή η σκέψη να είναι η χειρότερη απ' όλες, 
ότι τη θέωση ποτέ δεν θα 'χω κατακτήσει.







6 comments:

  1. Ευχαριστώ πολύ! Δούλος κ εσύ τ' ονείρου

    ReplyDelete
  2. Πολύ ωραίο καλό μου. Κ για άλλη μια φορά με προβλημάτισες! Food for thought :)

    ReplyDelete
  3. σε ευχαριστώ πολύ!! χαίρομαι πάρα πολύ που με αφορμή δυο σκέψεις επικοινωνούμε

    ReplyDelete
  4. Σ'ευχαριστώ πολύ φίλη μου! ένα Θεό υπηρετούμε

    ReplyDelete