Το δίχως άλλο..υπάρχεις

Μην προσπαθείς να το εξηγήσεις, πονάς.

Γεννήθηκες για να υποφέρεις από τις πράξεις σου και τις επιλογές σου, την ανικανότητά σου να βλέπεις το μέλλον.Πονάς γιατί γεννήθηκες και γεννήθηκες προκαλώντας πόνο.Για ποιο λόγο; Ποια ανεξήγητη δύναμη θα δώσει τέλος στις σκέψεις που ποτίζουν το πρόσωπο σου;


Μην προσπαθείς να το εξηγήσεις, αγαπάς.

Την όμορφη μέρα που σε καλημερίζει γλυκά, τον άνθρωπο που σε φιλά γλυκά και σε κάνει δικό του με το πιο αγνό χαμόγελό του.Τις γεύσεις που σε γεμίζουν, τους φίλους που δίχως αυτούς δεν θα ήσουν ο ίδιος.Την οικογένεια που ορκίζεσαι ότι δεν θα αποχωριστείς ποτέ. Τα όνειρα σου που σε κρατάνε ξύπνιο τη νύχτα. Αγαπάς γιατί σε αγαπούν αυτοί που πόνεσαν δίχως την αγάπη.



Μην προσπαθείς να το εξηγήσεις, αντέχεις.

Θα 'θελες να είχες προβλήματα λυμένα, αγάπες χωρίς πόνο, μέρα χωρίς νύχτα, γέλιο δίχως κλάμα. Το πάντρεμα τους σε δηλητηριάζει μα σε εθίζει έτσι ώστε να μην μπορείς να κάνεις χωρίς και τα δύο.Αντέχεις γιατί είσαι σίγουρος ότι θα έρθει η μέρα που δεν θα χρειάζεται να αντέχεις τίποτα άλλο πια.



Μην προσπαθείς να το εξηγήσεις, υπάρχεις. Υπάρχεις για να πονάς,να αντέχεις και να αγαπάς.

Οι τρεις επιλογές

Βρέχει. 

Λένε ότι όλοι μας έχουμε τρεις επιλογές. Να σχεδιάσουμε το μέλλον μας, να ζήσουμε το παρόν μας ή να αναπολήσουμε το παρελθόν μας. Όμως βλέπω ότι πολλές φορές σχεδιάζω το παρόν που θα ήθελα, ζω ξανά στο παρελθόν και αναπολώ τις στιγμές που σχεδίαζα το μέλλον μου. Είναι το μπέρδεμα τους μου δίνει τέρψη

Βρέχει.

Οι σελίδες τελείωσαν, οι πρώτες εντυπώσεις θησαυρός που κρατάω μέσα μου και οι ιστορίες για τους ιππότες και τους μάγους που περνούν μέσα από τη ζωή και το θάνατο για κάποιο βραβείο, κάποιο σκοπό που ακόμη δεν έχουν κατανοήσει ούτε οι ίδιοι με μαγεύουν για μία ακόμη νύχτα.

Βρέχει.

Οι κουβέρτες στη θέση τους και τα ρούχα στεγνά, μα η ψυχή έτοιμη να ξεσπάσει σε δάκρυα με την πρώτη ευκαιρία. Ευάλωτη καθώς είναι στο συναίσθημα το μόνο που την προφυλάσσει απ'το να νιώσει είναι η ρουτίνα. Ο αέναος κύκλος της συνήθειας που την κατακλύζει. Την λυτρώνει ή την ματώνει περισσότερο; 

Οι πρώτες σκέψεις που έγιναν λόγια μα ακόμα βρέχει...