Σε ξυπνάει ο διαπεραστικός ήχος του χρόνου. Περνάει και εσύ τον κυνηγάς γιατί έτσι σε έμαθαν. Κοιτάς το ρολόι σου. Πάλι άργησες.. Και ήσουν σίγουρος ότι αυτή τη φορά έτρεξες αρκετά γρήγορα. Σημειώνεις νοερά να κόψεις την πρωινή καλημέρα.
Το χέρι σου σε βαραίνει. Το κοιτάς και... να σου ο χρόνος πως ξεπετιέται και πάλι στη ζωή σου. Φοράς την αλυσίδα σου στο χέρι σαν καλός δούλος. Υπακούς χωρίς δεύτερη κουβέντα σε κάθε χτύπο του δείκτη. Αφήνεσαι και εκείνος σου παίρνει γλυκά τη ζωή δίνοντας σου σε αντάλλαγμα τη συνήθεια, τη σιγουριά. Νιώθεις κυρίαρχος, αν και νεκρός. Αφήνεσαι στη ζάλη του κυνηγιού που σε μεθάει και σε αφήνει στο χθες. Κοιτάς το ρολόι σου αδημονώντας για το αύριο. Ποιο αύριο; Το αύριο όπως το χθες, πιστή αντιγραφή.
Γυρνώντας στο σπίτι υπόσχεσαι στον εαυτό σου ότι θα αλλάξεις συνήθειες. Θα σταματήσεις να κυνηγάς και θα αφήσεις τη ζωή σου ελεύθερη να ξαποστάσει. Θα γίνεις, λες, κύριος του εαυτού σου. Ικανοποιημένος με τον εαυτό σου ρυθμίζεις το ξυπνητήρι στις 7:00 και βυθίζεσαι...
Το χέρι σου σε βαραίνει. Το κοιτάς και... να σου ο χρόνος πως ξεπετιέται και πάλι στη ζωή σου. Φοράς την αλυσίδα σου στο χέρι σαν καλός δούλος. Υπακούς χωρίς δεύτερη κουβέντα σε κάθε χτύπο του δείκτη. Αφήνεσαι και εκείνος σου παίρνει γλυκά τη ζωή δίνοντας σου σε αντάλλαγμα τη συνήθεια, τη σιγουριά. Νιώθεις κυρίαρχος, αν και νεκρός. Αφήνεσαι στη ζάλη του κυνηγιού που σε μεθάει και σε αφήνει στο χθες. Κοιτάς το ρολόι σου αδημονώντας για το αύριο. Ποιο αύριο; Το αύριο όπως το χθες, πιστή αντιγραφή.
Γυρνώντας στο σπίτι υπόσχεσαι στον εαυτό σου ότι θα αλλάξεις συνήθειες. Θα σταματήσεις να κυνηγάς και θα αφήσεις τη ζωή σου ελεύθερη να ξαποστάσει. Θα γίνεις, λες, κύριος του εαυτού σου. Ικανοποιημένος με τον εαυτό σου ρυθμίζεις το ξυπνητήρι στις 7:00 και βυθίζεσαι...
ποσο αληθινό... και πόσο σπαστικό! έχουμε καταντήσει πια να τρέχουμε πίσω απο αυτό το σατανικό πράγμα χωρίς να βλέπουμε τίποτα άλλο γύρω μας.
ReplyDeleteχαίρομαι που ο χρόνος είναι το ίδιο δίκαιος με όλους μας .. ;)
ReplyDelete