Σπίθες;

Τη ματιά παγιδεύει το μυαλό και πέφτει το ίδιο στην παγίδα


Χτύπος και ματιά
ματιά και σπίθα
σπίθα και χαμόγελο.
χαμόγελο και χτύπος

Κάπου στα μάτια σου η σπίθα τρεμοπαίζει.
Το όνομα σου;
Το δικό μου;
ξένοι ήχοι, σαν από άλλες ζωές να μας θυμάμαι.

Οι σπίθες που γεννιούνται στα μάτια σου,
οι σπίθες που γεννιούνται στην καρδιά μου.
Χίλιες ιστορίες θα 'λεγα για μια σου μόνο σπίθα.

Κι όταν οι ιστορίες θα τελείωναν τη σπίθα μου θα φρόντιζα.

Πολυτιμότερος θησαυρός σε όλη τη γη, κανένας.

Η ψυχή μου, αγκαλιά και δύναμή της,
ώσπου το τέλος να με βρει

Τότε η σπίθα ξεπροβάλλει ως φλόγα δυνατή 

Παρανάλωμα της ίδιας μου της επιλογής,
η σπίθα μου με κατηγορεί
και με φιλάει με αγάπη γεμάτη προδοσία
θα μου πει
"Ήταν ο θησαυρός άνθρακας"
πριν με αφήσει



Είναι όλα ένα παιχνίδι των πληγωμένων μας ζωών;
Ότι χτίζει η σπίθα το γλυκό πρωινό,
τη νύχτα γκρεμίζεται από τον τοίχο που γεννά ο φόβος;