Σκιά/Μέρα Γιορτινή

Ημέρα γιορτινή

με χρεωμένο ήλιο

με δόντια να τρυπάει

-αλλιώτικα-

το κορμί μου.

Ημέρα γιορτινή 

και το είναι μου 

σαν κύμα σκάει στο χθες,

με στοιχειώνει,

κι όσο μακριά κι αν τρέξω

η θύμηση σου πάντα θα με κερδίζει,

θα γεμίζει μελάνι την καρδιά μου

την άγραφη πορεία,
τις λέξεις του αύριο που δεν είπαμε

και στο αύριο θυσιάσαμε.

Σε μια μέρα γιορτινή,
  εικόνες άγνωστες σκορπούν άπληστα φως

κι εγώ σε μια γωνιά,

εκεί
με μια σκιά δική σου για καταφύγιο

να με ζεσταίνει 

να με συντροφεύει

χωρίς να σκέφτεται,

(χωρίς) να νιώθει

                                    και στο άπειρο να χάνεται.

*Ισως κάπου, να κάνεις κι εσυ γλυκόπικρες ευχές
με χαμόγελο
υπερήφανος για αυτά που δεν μπόρεσε να ξεπλύνει ο χρόνος.*