Εικόνες Αστικές

Δρόμοι που γνωρίζω
δρόμοι που αγνοούσα
και χάνομαι στο φως της πόλης.
Στα στενά που θυμόμουν σαν όνειρο
στα μέρη που με μαγεύουν.
Εκεί που η φύση νικά τον άνθρωπο
και τα φύλλα πρασινίζουν πάνω απ' το τσιμέντο
ή εκεί που ο άνθρωπος ξεχνά την ταπεινή του ύπαρξη
και μεγαλουργεί χορεύοντας έναν σκοπό αλλιώτικο.
Mια τέλεια αρμονία στην ψυχή μου...


Αυτά που άφησα πίσω συνεχίζουν το ταξίδι τους,
αυτά,
που ξέρω ότι θα είναι εκεί όταν επιστρέψω.
Με μυρωδιές γνώριμες,
νιώθω μια άγρια χαρά να καλπάζει στην καρδιά μου.
Και περπατώ μέσα στη βροχή
που ξεπλένει φόβους μου κλειδωμένους,
που ρέει στο μάγουλο μου και γεμίζει το κενό, που αρνιόμουν να καλύψω.
Σε ένα μαγαζί,
με μάτια αληθινά,
χαλάω ξανά και ξανά ευχές στον αέρα,
με το θάρρος και τη σιγουριά ότι όσο είμαι δίπλα στην αγάπη
δεν θα χάσω τον εαυτό μου,
δεν θα ξεχάσω τ' όνειρο μου, που μέρα με τη μέρα
τείνει στο άπειρο και κομματιάζεται
και εγώ το αποζητώ με ένα χαμόγελο
σε ένα γνώριμο δρόμο,
με ένα φανοστάτη που φωτίζει χωρίς διακρίσεις τους διαβάτες.

Είμαι στο ενδιάμεσο και βρίσκω την αλήθεια,
με εικόνες αστικές 
κυνηγώ τις στάλες της βροχής στην πόλη.